Dawid Garedża – skalne piękno na odludziu

14. Dawit Garedża

Cisza. Jej niezwykłość polega na tym, że w codzienności zdaje się być rzeczą deficytową. Przecież nawet gdy uciekamy od cywilizacji, często towarzyszą nam różne dźwięki. Nie zawsze jest pożądana, jednak w pewnych miejscach i sytuacjach stanowi ważny element, uzupełnienie całości. Tak jak tu, na pograniczu gruzińsko-azerskim.

Zapowiedź tego co można zastać u celu podróży pojawia się już dużo wcześniej. Trasa prowadząca na południowo-wschodnie rubieże Gruzji nie należy do zbyt uczęszczanych, a podziurawiony asfalt w końcu zamienia się w drogę szutrową. Dookoła leniwie wznoszą się i opadają pagórki. Dość nieoczekiwaną odmianą jest wyłaniające się niczym fatamorgana miasto widmo – Udabno, ale to tylko jednorazowy wybryk uporządkowanego krajobrazu.

Droga do Dawit Garedża

1. Droga do Dawit Garedża

Udabno, Gruzja

Przestrzeń. Daje poczucie wolności. Jest zawsze miłą odmianą po przebywaniu w tłocznych miastach, gęsto usianych zabudowaniami.

18. Dawit Garedża

9. Dawit Garedża

8. Dawit Garedża

1. Dawit Garedża

Ludzie. Ich brak sprawia, że człowiek bardziej cieszy się otaczającą przyrodą i byciem tu i teraz. Na dłuższą metę odosobnienie przeradza się w samotność, jednak chwile wytchnienia są niezbędne, chociażby po to by pozbierać rozbiegane myśli.

Nie ukrywam, że miałam szczęście rozkoszować się spokojem, którego nie zakłócała żadna zorganizowana grupa turystów, co wcale nie było takie oczywiste, biorąc pod uwagę, że kompleks klasztorny Dawid Garedża jest wymieniany chyba w każdym przewodniku, jako miejsce, którego nie można pominąć podczas zwiedzania Gruzji.

16. Dawit Garedża

13. Dawit Garedża

11. Dawit Garedża

10. Dawit Garedża

Wszystko zaczęło się od Dawida – syryjskiego mnicha, który  zamieszkał w naturalnej jaskini na zboczu góry Garedża. Był on uosobieniem dobroci i miłości do ludzi i zwierząt. Kochał przyrodę i radował się jej pięknem[1]. Później w miejscu osiedlenia się duchownego zbudowano pierwszy klasztor, a wraz z upływem lat powstawały następne. Życie toczyło się swoim rytmem, czas rozkwitu przerywany był najazdami tureckimi, mongolskimi i perskimi. Aktualnie znajduje się tu monaster męski.

7. Dawit Garedża

6. Dawit Garedża

19. Dawit Garedża

15. Dawit Garedża

Korzystając z faktu dotarcia na kraniec Gruzji można spojrzeć z góry na Azerbejdżan. Podtrzymuję przewodnikową tezę, że wizyta w Dawid Garedża jest punktem, który zdecydowanie warto uwzględnić już na etapie planowania pobytu na Zakaukaziu.

5. Dawit Garedża

2. Dawit Garedża

4. Dawit Garedża

12. Dawit Garedża

P.S.

Jeśli Ci się podobało, podziel się ze znajomymi (Fb, Twitter etc.) . Zapraszam również do śledzenia mnie w serwisie Twitter, na fanpage na Facebooku, w Google+ oraz na Instagramie. Znajdziesz tam materiały niedostępne na blogu, pamiętaj, żeby na facebookowej liście zaznaczyć: otrzymuj powiadomienia oraz obserwowanie, w ten sposób unikniesz ograniczenia wiadomości.


[1] Grażyna i Andrzej Miłoszowie, Kaukaz, Warszawa 1979, s. 189.

10 Thoughts.

  1. Uwielbiam takie miejsca na odludziu, a Gruzja kusi mnie już od dawna. Teraz niestety podróże trzeba odłożyć na później, ale kto wie, może pewnego dnia nas tam wywieje 🙂
    Tradycyjnie zapraszam w swoje skromne progi: fochzprzytupem.blogspot.com
    Będzie mi szalenie miło 🙂

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *